Skip to content

Een hectische, hartverwarmende week

Impressie ondersteuning crisisopvang

In zeer korte tijd werd in de gemeente Zuidplas door velen een enorme inzet opgebracht die het mogelijk maakte om 150 vluchtelingen gedurende zes dagen opvang te bieden in De Kleine Vink. Honderden vrijwilligers meldden zich aan en via de sociale media kwam een indrukwekkende stroom van goederen op gang die we in het Ontmoetingscentrum hebben opgevangen en gesorteerd. We mochten ervaren hoe een klein dorp groot kan zijn. Met de woorden van burgemeester Kats: ‘Je zou elke gemeente crisisopvang aanbevelen!’ (kijk bij 'Lees meer' voor een fotoimpressie van Saskia Legters)


Vrijdagmorgen 23 oktober bereidden we ons voor op de oproep van de burgerlijke gemeente om vast vrijwilligers te werven. Op maandag ging men de locatie De Kleine Vink aan het COA aanbieden en als dat aanbod werd aanvaard, zou er snel moeten worden gehandeld. Het moderamen stemde in met het voorstel tot een oproep na de dienst op 25 oktober. We hadden ons immers als kerkgemeenschap solidair verklaard met inspanningen van de gemeente om een bijdrage te leveren aan de nood onder de vluchtelingen. We hadden vele malen gecollecteerd voor noodhulp in de regio, maar nu zouden de vluchtelingen praktisch bij ons op de stoep staan! Na de oproep op zondag konden we als kerk 29 vrijwilligers noteren op onze lijst, die werd doorgespeeld naar de gemeentelijke organisatie. We weten dat het er veel meer waren, die zich via andere contacten, zoals de korfbal al hadden opgegeven. Maandagavond wisten we het als zeker: dinsdagmiddag komen er 150 vluchtelingen, veelal gezinnen met kinderen, die eerst in Landsmeer zijn opgevangen.

Digitale nieuwsspreiding
Vanaf dat moment ging alles razendsnel. Zo snel dat velen om ons heen niet eens in de gaten hadden wat er allemaal gebeurde in ons dorp. De vrijwilligers die zich hadden opgegeven, werden ingezet voor taken in De Kleine Vink voor catering of facilitaire ondersteuning en voor de inzamelingsactie op vijf dagen in het Ontmoetingscentrum. Daar werden de goederen ingezameld voor de ondersteuning: kleding, schoeisel, dekens, speelgoed en toiletartikelen. Aanvankelijk vroegen we ons bij de eerste inzameling op dinsdag nog af of er wel mensen zouden komen. Hoe konden ze weten dat men in het Ontmoetingscentrum moesten zijn voor het afleveren van de spullen? We hebben het geweten: het liep van meet af aan storm door de reeds ingezette acties van de burgerlijke gemeente, de berichtgeving op de websites van de gemeente Zuidplas (met een dagelijks verslag via een blog) en de Omroep Zuidplas en de verspreiding van het nieuws via facebookcontacten.

Ontroerend goed!
De vrijwilligersploeg in het Ontmoetingscentrum vond al werkend een vorm om de goederen slim te ordenen en te sorteren naar soorten en maten. Het was een belevenis om de vrijgevigheid en betrokkenheid te ervaren van onze medeburgers. Zo meldden zich dinsdagavond al vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap die een partij nieuwe toiletartikelen hadden ingezameld. We hoorden ook dat Marokkaanse vrouwen die vroeger in Nieuwerkerk taalles hadden gehad bij de Stichting welzijn Buitenlanders nu tolkenwerk deden bij de directe opvang. Kinderen kwamen persoonlijk speelgoed brengen, waarbij een jongetje van acht jaar ons zorgvuldig demonstreerde hoe zijn brandweerauto werkte. Een supermarkt uit Nesselande liet via de kerk aldaar een partij fruitdrankjes en melkproducten brengen en de voorganger van een multiculturele gemeente uit Capelle bracht tussendoor een auto vol broden en broodjes. Op donderdagavond leek de stroom goederen ons boven het hoofd te groeien, maar gelukkig gingen mensen die spullen kwamen brengen, spontaan met ons aan de slag bij het sorteren en meldden leden van de Vrijgemaakte kerk De Lichtkring dat ze hulp konden bieden. Op vrijdagochtend hebben we daar dankbaar gebruik van gemaakt en samen konden we zo de achterstand wegwerken.

Ondertussen in De Kleine Vink
In de tussentijd brachten vrachtwagentjes van de gemeente de goederen weg naar de sporthal waar de vrijwilligers zorgden voor verspreiding van de spullen op de tribunes. Toen we hoorden dat er dekens en kussens nodig waren, hebben we die met spoed gebracht en zagen we dat ze gretig werden afgenomen. Ook zagen we daar wat een werk er door de vele vrijwilligers werd verzet. Op die momenten komen de vluchtelingen heel dichtbij en je beseft dan als iemand gretig reikt naar een rolkoffertje, wat het betekent om zonder eigendommen te moeten vluchten. Een koffertje, gevuld met slechts enkele eigendommen en kledingstukken, is dan het enige waar je over kunt beschikken. Je weet ook waar je het voor doet als je de jongeren heerlijk ziet voetballen op het sportterrein en een meisjes van omstreeks drie jaar met een mutsje (dat je pas had gesorteerd) parmantig ziet lopen achter een poppenwagentje. Gaandeweg komen er de verhalen en ervaringen van de vrijwilligers daar, over de discipline onder de vluchtelingen en de eerste gesprekken die ze hebben gevoerd en je schaamt je dan over de ‘landgenoten’ zoals in Steenbergen, die goedwillende burgers angst aanjagen en intimideren. Je voelt dan dankbaarheid dat de gemeenschap van Zuidplas een ander gezicht heeft laten zien en je bent blij dat we als Protestantse Gemeente konden ervaren wat het is een diaconale gemeente te zijn!

Karel Aardse

 

 

Photo 30-10-15 08 14 06.jpg Photo 30-10-15 08 46 19.jpg Photo 30-10-15 08 46 27.jpg Photo 30-10-15 09 22 08.jpg Photo 30-10-15 09 22 27.jpg Photo 30-10-15 09 22 44.jpg Photo 30-10-15 09 22 51.jpg Photo 30-10-15 09 26 48.jpg Photo 30-10-15 09 26 53.jpg